sunnudagur, 2. nóvember 2008
Mílanó skal vonandi fljótt verða áfangastaður í lífi Kúrbítsins þar sem minningarnar flæða um stræti og torg. Það er einhvern veginn svo skemmtilegt að eiga sér sögu á öðrum stað, langt í burtu. Hér er um að ræða sögu Kúrbítsins á allan hátt, frá upphafi til enda. Í þessari sögu hafa verið margar sögupersónur, margt átti sér stað og sumt hefði aldrei átt að eiga sér stað. Kúrbíturinn lék að sjáflfögðu aðalhlutverkið með fullt af stórkostlegum aukapersónum sem léku misstór hlutverk í mislangan tíma.
Persónur og leikendur hafa flestir yfirgefið borgina, skrifa nýjar sögur á allt öðrum stöðum...
þriðjudagur, 28. október 2008
Kúrbítnum líður einstaklega vel í nærveru hesta, finnst bæði þögnin heillandi og þessi gagnkvæmi skilningur án orða. Þessa dagana er einkanlega yndislegt að komast í þetta skjól á flótta undan krepputali almúgans, ósannfærandi orðræðum ráðamanna og helgislepjutali í auðmönnum þjóðarinnar.
Þar er talað um hesta, konur og brennivín...
sunnudagur, 26. október 2008
Kúrbíturinn er á endalausum gatnamótum í lífi sínu. Alltaf ný gatnamót eða kannski alltaf þau sömu. Mögulega keyrir Kúrbíturinn í hringi? Fastur í hnút, kann ekki á kortið eða hefur ekki nafnið á áfangastaðnum. Kúrbíturinn hefur alltaf val. Hægri, vinstri, áfram eða aftur á bak.
Vinstri, vinstri, vinstri vinstri, fer í hring og aftur á ný...
mánudagur, 28. janúar 2008
Uppskrift að góðu kvöldi...
Kvöldið á sér stað á ókunnum stað, í ókunnri borg, í ókunnu landi. Fólkið situr þétt, hlið við hlið. Allir í mikilli sátt og þónokkru samlyndi. Skenkjað í glösið, síðan aftur og enn á ný. Þegar ekki er á allt kosið er magnið oft tekið fram yfir gæðin. Of er betra en van í þessum efnum.
Framboðnar kræsingar streyma í stríðum straumum. Einn réttur í einu og allir fyrir rest. Einhvern veginn er fyrsti réttur notaður til þess að stríða bragðlaukunum. Á stórum bakka eru bornir á borð stórkostlegt úrval af ostum, skinkum og pylsum. Úrvalið magnað, lyktin unaðsleg og útsýnið stórbrotið. Lykilorð bakkans er salame piccante, prociutto crudo, mortadella, prociutto cotto, speck, bresaola, coppa, parmigiano reggiano, pecorino, stracchino, grana padano og gorgonzola.
Eftir heilbrigða bið er skyndilega og allt í einu bornar á borð óvæntar kræsingar. Í boði eru fáeinir risastórir ravioli fylltir með gorgonzola. Lítið á mann en minningin stórkostleg. Bragðlaukarnir að lokum orðnir skemmtilega pirraðir af allri þessari stríðni.
Enn á ný er skenkjað í glösið, drukkið í botn og fyllt á aftur. Yndisleg athöfn sem að lokum verður að góðum vana. Allt í einu fyllist stofan af unaðslegri angan. Í stórri skál er pastaréttur sem eldaður er eftir uppskrift sem haldið hefur verið leyndri innan fjölskyldunnar, mann fram af manni. Allir fá sér fjall, éta fjallið og fá sér annað. Svo koll af kolli. Einhvern veginn eru allir hættir að stríða bragðlaukunum, þeir fá allt sem þeir vilja og fíla sig í botn.
Eftir mikið át og enn meiri drykkju færist fjör í leikinn. Allir hafa hátt, tala mikið en hlusta lítið. Hellt í glösin aftur, drukkið meira. Allir eru saddir, góðir og glaðir. Eftir drykklanga stund eða mögulega tveggja kemur að réttinum sem kenndur er við eftir. Rjómakenndur ís með smátt söxuðum hnetum borinn fram með rjúkandi espresso. Espressobollanum er hellt yfir ísinn og verður að ómótstæðilegri espressosósu. Á einu andartaki myndast þögn, allir njóta. Saman en þó í sitthvoru lagi.
Það er eitthvað sem vantar, mögulega punktinn. Einn punktur, mögulega tveir. Rétt hanteraður espresso er punktur en Mirto di Sardegna er hinn raunverulegi punktur yfir þetta blessaða i.
Fram á rauða nótt er drukkið, skrafað og hlegið. Hellt í glösin, síðasta flaskan tæmd og drukkið í botn. Allt spurning um að éta mikið, drekka meira og njóta mest.
föstudagur, 11. janúar 2008
Lítið gistiheimili á friðsælum og fallegum stað á Ítalíu. Stór jörð með náttúruna allt um kring. Útsýnið yndislegt í allar áttir. Austur, vestur, suður og norður. Allt nær jafnvel lengra en augað eygir.
Stóð af íslenskum hestum, merum og folöldum. Einhvern veginn svo yndisleg tilhugsun að ferðast á íslenskum hestum um sveitahéruð Ítalíu.Vínviðurinn á jörðinni nægir til góðrar uppskeru öllum til handa. Ferðamenn, gestir og gangandi verða ekki sviknir af rúbínrauðu guðaveigunum. Allt lagt í uppskeruna, bæði af líkama og sál.
Hér og þar vaxa falleg ólífutré til framleiðslu á eigin ólífuolíu. Allt lagt undir hvern einasta dropa, hvern einasta dag.
Síðast en ekki síst vaxa ræktarleg sítrónutré á jörðinni. Hér og þar, þar og hér. Uppskera sítrónutrjánna notuð í leyniuppskrift gistiheimilisins að stórfenglegu limoncello.
Tilhugsunin er yndisleg...
miðvikudagur, 2. janúar 2008
Kúrbíturinn lenti í góðum félagsskap á góðum stað fyrir örfáum dögum. Hesthúsið einhvern veginn svo fullkominn staður fyrir gleðskapinn. Kræsingar úr dölunum eyddu hungrinu, norðlenskt ölið eyddi þorstanum og íslenska brennivínið setti punktinn.
Gleðskapurinn stóð lengi, fór á flug. Ölkrúsir kneyfðar. Ekki allar, allar nema ein. Kúrbíturinn fékk sér margar, ekki flestar og langt því frá allar. Skrafað um hesta frá öllum hliðum og allt um kring. Eftir digurbarkarlegar yfirlýsingar og hástemmd hrósyrði átti sér stað óvæntur og ófyrirséður atburður. Kúrbíturinn keypti sér óséð merfolald í gegnum síma.
Folaldið fékk nafnið Gleði...
fimmtudagur, 27. desember 2007
Janúar
Kúrbíturinn gerði drastískar breytingar á sínu ytra útliti. Kúrbíturinn safnaði hormottu. Í kjölfarið komst hann að því að íslenskt þjóðfélag grasserar í fordómum í garð manna með yfirvaraskegg. Kúrbíturinn gafst ekki upp, þraukaði en svo sannarlega ekki lengi.
Febrúar
Kúrbíturinn fékk þær fregnir að merfolaldið sem hann fékk fyrir ári væri hestfolald eftir allt saman, merfolaldið Skrugga varð að hestfolaldinu Þey.
Mars
Það gerðist einhvern veginn ekkert merkilegt þennan bévítans mánuðinn.
Apríl
Kúrbíturinn lagði land undir fót, þann betri og eiginlega báða. Áfangastaðurinn var Tyrkland og tilgangurinn áhugaverður í einfaldleika sínum. Sól og hiti, bolti og hvíld.
Maí
Kúrbíturinn fjárfesti í rúmlega 80 fermetra íbúð við Eskihlíð í Reykjavík.
Júní
Kúrbíturinn leiddi merina sína undir Aðal frá Nýjabæ. Drátturinn dýr, greiddur fyrirfram og engar getnaðarvarnir leyfðar.
Kúrbíturinn kíkti til Írlands í þeim tilgangi að sparka í bolta í einhverri liðakeppni Evrópu.
Júlí
Kúrbíturinn fjárfesti í 24 ára þýskum eðalvagni. Kúrbíturinn er því stoltur eigandi tveggja ævafornra Mercedes Benz bifreiða.
Ágúst
Kúrbíturinn stofnaði fyrirtækið Upsilon sem mun á næstu vikum opna vefverslunina Birkiland á slóðinni birkiland.com og birkiland.is.
September
Kúrbíturinn varð Íslandsmeistari í knattspyrnu með stórveldinu að Hlíðarenda.
Október
Kúrbíturinn kíkti í skjól sitt í Mílanóborg, skemmti sér konunglega og kvaddi með söknuði. Allt á sitt upphaf, miðju og endi. Rauðvín, kræsingar og góður félagsskapur var allt sem þurfti til að gera ferðina stórkostlega.
Nóvember
Kúrbíturinn flúði í spánýtt skjól í nýrri borg. Upplifunin einstök og skemmtanagildið í hámarki. París var stórkostlegt skjól með gömlu þema. Rauðvín, kræsingar og stórkostlegur félagsskapur.
Endurkoma ferfætlingana á mölina var stórkostleg stund. Kúrbíturinn nýtur nú lífsins til hins ýtrasta í stórkostlegum félagsskap hesta og manna.
Desember
Þann 27. þessa mánaðar varð Kúrbíturinn hvorki meira né minna en 32 ára gamalt grænmeti.
miðvikudagur, 19. desember 2007
“Þegar þú talar getur þú aðeins sagt það sem þú vissir fyrir, en þegar þú hlustar er mögulegt að þú lærir eitthvað nýtt”. Höfundur ókunnur
Það er öllum hollt að skoða naflann á sjálfum sér. Endrum og eins. Skera upp eða niður. Standast skoðun eða falla með skömm. Betra að falla fyrr en miklu síðar. Fyrr er möguleiki en síðar getur verið vonlaust.
Að eiga auðvelt er kostur...
Kúrbíturinn telur það vera stóran kost að eiga auðvelt með að fyrirgefa fólki, fólki sem eitthvað hefur gert á manns eigin hlut. Það sem er liðið er liðið. Það hefur einhver frelsandi áhrif að fyrirgefa, ýta atburðinum á bak við sig og horfa fram á veginn.
Meistaraverk...
Uppáhalds Tinnabók Kúrbítsins þessa dagana er Tinni í Sovétríkjunum.
föstudagur, 23. nóvember 2007
Kúrbíturinn er flúinn í skjól í allt öðru landi. Upplifunin verður einstök og skemmtanagildið í hámarki. Eitt skjól í dag en annað á morgun. Síbreytilegt, fjölbreytt og spennandi. París er glænýtt skjól með sama þema. Rauðvín, kræsingar og stórkostlegur félagsskapur.
Næsta vika verður svo sannarlega stórkostleg...
“Ég hef svo sem ekkert á móti fjöllum í landslaginu, einkum ef þau eru blá, í sem allra mestri fjarlægð. En þessi ástríða að klifra í klettum er óskiljanleg og raunar vitfirringsleg, úr því maður verður hvort sem er alltaf að koma niður aftur.” (Kolbeinn kafteinn)
Tanni var svo sannarlega ekki tilbúinn að skilja við félaga sína og kíkja til höfuðborgarinnar í fyrsta sinn.
mánudagur, 19. nóvember 2007
Einungis...
Kúrbítnum finnst óskaplega gott að borða góðan mat. Ótt, títt og mikið. Sjaldan skapari kræsingana heldur einungis ástríðufullur neytandi.
Fleytir rjómann af striti fjölskyldumeðlima, vina og ættingja...
fimmtudagur, 15. nóvember 2007
"Happy people talk about stupid things" (Höfundur ókunnur)
mánudagur, 12. nóvember 2007
Stundum er eins og allt falli saman á sömu stundu. Gerist ekki oft heldur sjaldan.
Hestar, menn og óviðjafnanleg náttúran...

sunnudagur, 11. nóvember 2007
Sumt er gott, annað er betra en Tiramisu-ið hennar Tobbu er einfaldlega best.
þriðjudagur, 6. nóvember 2007
Annríki...
Kúrbíturinn hefur átt annríkt síðustu daga. Hver dagur undirlagður, mínútu fyrir mínútu. Engin tími til skrifta, hugsana eða vangaveltna. Mikilvæg embættisverk hafa setið á hakanum, fjölskyldan vanrækt og svo sannarlega enginn tími aflögu.
Kappakstursbrautin hefur einfaldlega átt hug og hjarta Kúrbítsins...
sunnudagur, 4. nóvember 2007
Það er nauðsynlegt að týna ekki barninu í sjálfum sér. Leikföng geta einfaldlega verið stórkostleg. Kúrbíturinn kíkti í leikfangaverslun í góðum félagsskap. Kúrbíturinn tók bróður sinn, son hans og systur með í leiðangurinn.
Tilgangurinn með ferðinni var að fjárfesta í risastórri kappakstursbraut. Eftir mikla leit, vangaveltur og hugsanir var fjárfest í einni af þeim stóru. Óþarfi að vera í sjálfu sér að flækja hlutina. Alla helgina var stundaður kappakstur af miklum móð með tilheyrandi keppnisanda og spennuþrungnu andrúmslofti.
Kúrbíturinn vinnur stundum, stundum ekki...
föstudagur, 2. nóvember 2007
“Johnny Cash has always been larger than life” (Kris Kristofferson)
miðvikudagur, 31. október 2007
Kúrbíturinn étur ávallt þegar hungrið öskrar á hann, eiginlega étur hann þó hungrið hvísli einungis lágt og undurblítt í eyra hans. Einu kvöldi í Mílanó eyddi Kúrbíturinn í góðra vina hópi á veitingastað sem sérhæfði sig í kræsingum upprunum frá sjálfri Mílanóborg. Kúrbíturinn gæddi sér á Risotto alla Milanese í forrétt, Cotoletta alla Milanese í aðalrétt og svolgraði herlegheitunum niður með slatta af víni úr héraðinu.
Allt úr héraðinu nema ginið, það var breskt...









